“…ey sergüzeÅŸtim
/ki ben, ismin en çok “h” halini sevdim/
söyle ben kimim, nasıl bu denli kimsesizim
hangi kilimin renklerinden dirildi acaba bedenim
gözlerimi nasıl bir gecenin karasında açtılar hayata
hangi tanrının fermanıyla kısıldı sesim…”
l
dolunayın esirgenmiş gölgesinde
senin için son kez soyunuyorum bu sahnede kederle
bak nasıl da d
