“ castabala’da aÄŸlayan o kadına…”
l
kör
ve sağır bu şehir
ölüm uykusunda
dili pas, elleri kir
mânâ olmuş artık adına kibir
ll
soysuzca çekilmiş aşina kuytulara
ar, üstelik susar umarsızca
çaresizlik
ruhumda dört nala tüm sokaklarda
diz boyu “ k i m s e s i z l i k “ caddeler
onur
kan ağlar, ağulu bir kaldırımda
etrafa saçılmış i ç i
