l
hüznü damıtıyor
ay küskünü gecelerde kadınlar
saatler, anı vurduğunda
ölü yanlarımıza açılıyor cümle camlar
avuçlarımda kanayan sen
bir de yitik zamanlar
darmadağınık
hayatları çalıyor çanlar
müjde kuşları bî-çare, suskun çığlıkları aşikâr
bir kıyısından tutunamadığım umut
hermes’in heybesinde yiten sesim
magera’nın gözleri neden aÅŸka deÄŸmedi söyleyin
söyleyin, kim
