“…yüzümüze çarpılmış kapıların ardında kaldık
sıra dışı sayıldık yolun en başında
persona nan grata
patikaların bahtı alnımızda, yasaklandık cümle kitaplarda…”
l
şimdi aylardan aralık sevgilim
ateÅŸe adanmış bir seneydi…/ belledim
elledim tenimle ateÅŸi ve ölümü im’ledim
tıpkı bildiğin gibi darmadağınık heveslerim
ve gözlerimde
eşkıya kılıklı bir hüznün, istilacı ayak sesleri
aydınlığın tek kayıp köşesindeyim
ll
ağdalı bir senenin, kaçar adım gidişi bu aralık
bütün yolların uçurum başlarına çıktığı bir sene
tasanın, hevesle dirildiği sahanlık
kör kütük kadehlerin, düşlerimi delik deşik ettiği
bütün fay hatlarının içimde yeşerdiği kalabalık bir yalnızlık
lll
adandığım en yoksul senenin bitişiydi bu aralık
umudumuzun sınandığı, ışıksız
üstelik zamansız bir sofadaydık
aynaların kırıklarından uzandık ürkerek sabaha
akşama en karanlık kıyısında yaslandık
ve en derin mânâsında yakalandık suç üstü tekerrürün
bizimkiydi en uzak sürgün
o yüzdendir ki gözlerimiz sessiz hüzzam
sesimiz bu denli hüzün ve gam
lV
şimdi aylardan aralık sevgilim, artık ardıma bakamam
aralık / 2007
