AŞKIN VE AYRILIĞIN ÇİÇEKLERİ
El ele kovardık kara bulutları
Dinmeyen bir coşku bir oynak hava içimizde
Umut tarlası yüreklerimize
Çiçekleri de buğdaylar gibi serperdik
Kısacık bahar günlerimizde
Hayatımız gelip gitmelerden ibaretti
Şiirler söylerdik sevdalıydık bir de
Sevgili gülümsese gelirdik giderdik bakmayıverse
Yaralı yüreklerimiz kaldı o sarhoş mevsimden
Biraz da hüzün gözlerimizde
Aşkın ve ayrılığın çiçekleri
Gece kokuları ve solgun beyazlarıyla
Saygı duruşunda şimdi eski güzelliğe
Ve güneşsiz kalmış gölgesiz kalmış
Kanayan gövdeleriyle akasya ile iğde
M.ÖZKAN
