Kadının haksız nedenlerle açtığı boşanma davası erkeğe atfedilecek kusur olmadığı için reddedilmiştir. Kadın bunun üzerine TMK 197. madde uyarınca yardım nafakası davası açmıştır. Geçimsizliğin nedeni kadındır ve daha önceki boşanma davasını kadın evi terk ederek açmıştır.
Kadının ayrı yaşamasını haklı kılacak bir sebep yok.
Erkek birlikte yaşamaktan kaçınmıyor.
Kanun maddesindeki "Ortak hayatın başka bir sebeple olanaksız hale gelmesi" ifadesinden ne anlamalıyız? Kadından kaynaklanan geçimsizlikler de bu sebeplerin içine girer mi?
Bir kimse kendi kusuruna dayanarak fayda saÄŸlayabilir mi?
MADDE 197.- Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.
Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.
Eşlerden biri, haklı bir sebep olmaksızın diğerinin birlikte yaşamaktan kaçınması veya ortak hayatın başka bir sebeple olanaksız hale gelmesi üzerine de yukarıdaki istemlerde bulunabilir.
Eşlerin ergin olmayan çocukları varsa hakim, ana ve baba ile çocuklar arasındaki ilişkileri düzenleyen hükümlere göre gereken önlemleri alır.
